Politiek project van de Federale Christen Democraten

Dit document tekent de krijtlijnen uit van het politiek ideeëngoed van de FCD. Het is op basis hiervan dat haar programmapunten en haar politieke keuzes zullen uitgewerkt worden. Het document zal, na raadpleging, ter goedkeuring voorgelegd worden aan het stichtend Congres van de partij.

De FCD willen anderzijds wat hun politiek ideeëngoed betreft, een open, evolutieve en dynamische houding aannemen.
Dit document zal daarom in de toekomst aangevuld en verrijkt worden met diverse bijdragen.

Bij het begin van het derde millennium ziet men vele tekenen die aantonen dat voor de mensheid een nieuwe tijd aanbreekt. Op de uitdagingen waarmee deze tijd geconfronteerd wordt zullen nieuwe antwoorden moeten gevonden worden. De FCD willen het beheer van de maatschappij grondig herbekijken en hierbij nieuwe wegen bewandelen en nieuwe werkmethodes ontwikkelen. We hebben gedurende vele jaren de strijd gevoerd voor onze overtuigingen, die door sommigen als achterhaald bestempeld worden in het licht 'van het postmoderne levensgevoel'/ 'de moderniteit'. Hierna konden we de keus maken uit twee mogelijkheden: ofwel de mode volgen en laten vallen wat we steeds verdedigd hebben, ofwel ons grondig bezinnen over ons politiek, christelijk geïnspireerd ideaal. In het laatste geval moeten we nadenken over de manieren waarop we dit ideaal kunnen doorgeven met een hernieuwde nadruk op onze politieke keuzes.
 Dit en geen andere redenen hebben ons tot het besluit gebracht de FCD (Federale Christen Democraten) te stichten.

De FCD vormen:

> Een christelijke partij: want hij baseert zijn politieke actie op de christelijke waarden en op de principes van de christelijke sociale leer.
Deze waarden en principes, ten diepste ingebed in de wortels van onze Europese cultuur vormen een cultureel erfgoed dat gedeeld wordt door gelovigen en niet-gelovigen.
Al wie de idealen van vrede en menselijke broederschap delen die door het woord 'christelijk' samengevat worden zullen in de FCD hun plaats weten te vinden.
Wij maken wel degelijk onderscheid tussen religie en politiek, die een verschillend gebied bestrijken. Onze visie op algemeen welzijn heeft echter een inspiratiebron nodig die onze blik op de wereld aanscherpt, ons denkwerk voedt en onze hoop versterkt.

Ons politiek project wil aandacht voor alle mensen en voor de ganse mens, dit laatste met inbegrip van zijn geestelijke dimensie. Er ontstaan inderdaad veel nieuwe uitdagingen in de culturele, morele, opvoedkundige, economische en politieke sfeer, waar christelijke waarden een kostbaar aanknopingspunt zijn bij het zoeken naar oplossingen.

> Een democratische partij: want ons politiek project is baseert zich op de erkenning van de gelijke waardigheid van elke mens. De rechten van elke mens hangen niet af van zijn geboorte, sociale positie, ras, geslacht of van zijn overtuigingen: het feit alleen mens te zijn heeft voorrang op elk onderscheid tussen mensen.
De FCD zijn de overtuiging toegedaan dat iedereen een bijzondere aandacht verdient, te beginnen met de zwaksten.

Een democratische partij verdedigt ook het pluralisme der overtuigingen in onze maatschappij. Zulke doelstelling is slechts haalbaar wanneer ieder mens volledig erkend wordt in zijn identiteit en zijn anders-zijn en zich aldus kan uitdrukken. Wanneer dit niet het geval is, wanneer persoonlijke overtuigingen verboden worden onder voorwendsel van openheid en verdraagzaamheid, dan is het pluralisme verworden tot een eenheidsdenken. Het is nooit door iemands identiteit te loochenen dat respectvol omgegaan wordt met verschillen.

De FCD wil ten slotte, als democratische partij, werkelijk ten dienste staan van alle burgers en aan elk van zijn leden een werkelijk recht op inspraak verzekeren.

> Een federale partij: de FCD sluiten zich volstrekt aan bij een uniefederalisme waarin de Franstailige, Nederlandstalige en Duitstalige gemeenschap zich ontwikkelen met respect voor elkaars identiteit, maar ook de wil tonen om tot hetzelfde land te behoren.

1. Voorrang van de persoon

Vanuit een christelijke personalistische visie, is de menselijke persoon voor ons het belangrijkst: Zijn waardigheid, zijn vrije ontplooiing. Het is vanuit die optiek dat het bevorderen van het algemeen welzijn, einddoel van elke politieke actie, moet begrepen worden.

De waardigheid van de persoon impliceert dat we het leven beschermen, van bij de conceptie tot aan de natuurlijke dood. Wij zeggen neen aan alles wat de mens tot een zaak of een instrument reduceert.
De voorrang van de persoon impliceert ook de gelijkheid en dus het verwerpen van elke sociale uitsluiting. Hiertoe moeten mechanismen ontwikkeld worden, die in een geest van solidariteit en bereidheid tot delen, sociale rechtvaardigheid verwezenlijken. De gelijkheid van kansen vereist dat iedereen toegang heeft tot de arbeidsmarkt, over een vorming kan beschikken, een dak boven zijn hoofd kan vinden en zijn leven kan beëindigen in goede omstandigheden.

De voorrang van de persoon impliceert ook de vrijheid om zijn eigen filosofische opties te bepalen, het type onderwijs dat men kiest, de mogelijkheid een verenigingsnetwerk op te bouwen met sociaal of cultureel doel.
De vrijheid bestaat er ook in te kunnen vernieuwen en te kunnen ondernemen: het privé initiatief is de voornaamste factor bij het scheppen van werkgelegenheid en het bevorderen van het welzijn van iedereen.

Gelijkheid mag zich echter niet ontwikkelen ten koste van vrijheid en omgekeerd. Verantwoordelijkheid moet integraal deel uitmaken van gelijkheid en vrijheid. De mens kan zich inderdaad slechts ontwikkelen in een menselijke gemeenschap. Om tegelijk vrij initiatief en verantwoordelijkheid binnen een dergelijke gemeenschap te eerbiedigen willen we het principe van de subsidiariteit promoten.
Dit principe garandeert dat de verantwoordelijkheids- en gezagsniveaus zich zo dicht mogelijk bij de burger bevinden. Het garandeert ook dat privé-initiatief de voorkeur krijgt overal waar het efficiënter is dan de tussenkomst van het openbaar gezag.

2. Het gezin

Het gezin, gebaseerd op het engagement en de trouw van een man en een vrouw, is de basiscomponent van de maatschappij. Alles moet in het werk gesteld worden om het huwelijk en de ouderlijke verantwoordelijkheid te herwaarderen. De ouders moeten hiertoe de mogelijkheid krijgen aan hun gezin de tijd en de energie te besteden die het nodig heeft en die ze nodig achten. Zoiets veronderstelt het op punt stellen van een gezinspolitiek, die onafhankelijk is van en complementair aan de traditionele solidariteitsmechanismen.

Een dergelijke gezinspolitiek veronderstelt onder andere:

- dat aan de ouders de mogelijkheid geboden wordt om hun kinderen in de beste omstandigheden op te vangen en op te voeden
- dat aan elke jongere de mogelijkheid gegeven wordt om de vorming en de opvoeding te bekomen die nodig zijn voor de ontwikkeling van zijn talenten;

- dat op een voluntaristische en efficiënte wijze getracht wordt jammerlijke gezinssituaties te voorkomen

3. Opvoeding en onderwijs

De waarde van een maatschappij wordt bepaald, en dit onmiddellijk na het gezin, door de kwaliteit van de opvoeding en het onderwijs dat ze verstrekt. Het is dus dringend de rol van de school te herwaarderen en haar opdrachten te herpreciseren. Om de kwaliteit van ons onderwijs te bevorderen, verdedigen wij volgende principes:
- de ouders zijn de eerste opvoeders van hun kinderen; zij delegeren de onderwijsopdracht aan scholen die ze vrij moeten kunnen organiseren en kiezen.
- de scholen organiseren zich door hun eigen pedagogische projecten op te stellen. Zij ontvangen daartoe het totaal aan subsidies toegekend voor elk kind.
- de autonomie en de cohesie van de opvoedkundige ploegen moeten gegarandeerd worden door het uitbreiden van de vrijheid van de inrichtende machten tot aanwerven van personeel.
- deze organisatievrijheid heeft als corollarium:
. het eerbiedigen van de programma’s vastgelegd door de Gemeenschap
. het eerbiedigen van de wettelijke vereisten betreffende de vorming van de leerkrachten;
. de verplichting elke leerling te aanvaarden die zich in het pedagogisch project van de school wil inschrijven
- dank zij de strikte toepassing va het gelijkheidbeginsel, zullen de ouders vrij de school kunnen bepalen die zij verkiezen.
- Het principe dat het onderwijs gratis moet zijn, garandeert aan ieder kind een zelfde keuzevrijheid. Dit sluit niet uit dat inrichtingen die met speciale moeilijkheden geconfronteerd worden van bijkomende steun kunnen genieten.

4. Werkgelegenheid en economie

Om zich te ontwikkelen heeft de mens een relatienetwerk nodig dat hem op zijn verantwoordelijkheden aanspreekt: hij werkt aan zijn persoonlijk levensparcours en is geen passieve toeschouwer van de maatschappelijke evolutie.
Naast de inzet voor het gezin en familie, engageert iedereen zich ook in de maatschappij via zijn professionele activiteiten.

Werkgelegenheid wordt geregeld door marktmechanismes. Het bestaan van de markteconomie, neen productiemethode is van goederen en diensten en niets meer, betekent niet dat materiële waarden voorrang hebben op andere waarden. Het tegendeel is waar: de markt kan slechts op langere termijn blijven werken binnen een omgeving waar aan waarden zoals eerlijkheid en integriteit in de sociale verhoudingen voorrang wordt gegeven.

Economische activiteit heeft ten andere geen zin indien zij niet gedragen wordt door een ethische visie, een geweten en het ideaal van het algemeen welzijn.

Een van onze hoofddoelstellingen is daarom meewerken aan de vermindering van de armoede en aan de vooruitgang van de mensheid, bij ons en in de wereld. Het voornaamste middel om dit te bereiken is de markt: zij schept werkgelegenheid, maximaliseert het welzijn en genereert de middelen die nodig zijn voor de ondersteuning van behoeftigen. In deze optiek bestaat de rol van de overheid er essentieel in het kader waarin het privé-initiatief zich kan ontwikkelen te bepalen en in stand te houden.

Arbeid is, ten andere, niet beperkt tot betaalde professionele activiteiten: we geven een bredere definitie aan arbeid en menen dat elke menselijke activiteit die bijdraagt aan de menselijke ontplooiing en aan de ontwikkeling van de maatschappij als arbeid dient beschouwd te worden.

Als arbeid beschouwen we dus niet enkel de betaalde activiteiten in de commerciële en openbare sector.  Een groot aantal onbezoldigde activiteiten, die niet minder essentieel zijn voor de welvaart van de maatschappij, rekenen wij ook aan als arbeid. Wij denken aan de opvoeding van de kinderen, de inzet in jeugdbewegingen, hulp aan oudere mensen, de ondersteuning van mensen in moeilijkheden, evenals vele andere vormen van vrijwillige inzet. Wij menen dat deze niet-winstgevende activiteiten geherwaardeerd moeten worden, omwille van hun werkelijke bijdrage aan de maatschappij.

Ten slotte moet de arbeidswereld de eisen betreffende levenskwaliteit en respect voor het milieu eerbiedigen.
De FCD verbinden zich ertoe een ecologisch leefklimaat te bevorderen die de eisen voor een vrije en verantwoordelijke mensheid respecteert.

5. De rol van de Staat

De eerste opdracht van de Staat bestaat erin de sociale en burgerlijke vrede te verzekeren, de veiligheid van de personen en van goederen, evenals het eerbiedigen van de grondwettelijke vrijheden en rechtsregels door middel van een efficiënt gerechterlijk en politieapparaat.

De Staat moet ook de voorwaarden scheppen en in stand houden voor economische en sociale rechtvaardigheid en voor een eerlijke werking van de markt. Hij moet er dus over waken dat de regels in verband met concurrentie en transparantie geëerbiedigd worden. Tevens moet hij er over waken dat de markt de eisen van sociale rechtvaardigheid en solidariteit eerbiedigt. Hij moet dus de zwaksten beschermen en, zo nodig, zelf de ondersteuning van de armsten op zich nemen.

De Staat moet ten slotte de openbare diensten leveren die niet op een efficiënte manier door het privé-initiatief kunnen verzekerd worden. In die geest moeten alle samenwerkingsverbanden privé-openbaar bestuur aangemoedigd worden, ten einde de diensten aan de gemeenschap uit te breiden.

(zwaarwichtige en onduidelijke stijl) Bij het uitvoeren van zijn verschillende opdrachten, evenals bij het beheer van de budgetten, moet de Staat zo efficiënt mogelijk werken ten einde de welvaart te bevorderen verbonden aan de rentabiliteit van de economische activiteit.

6. België in het hart van Europa en de wereld

Naast onze inzet voor het gezin, voor onze diverse professionele verbintenissen en deze in het verenigingsleven, schakelen wij ons ook in voor de uitbouw van een bredere gemeenschap: de Belgische, in het hart van Europa.

Het herwaarderen van de burgerzin is een wens die leeft bij een groot aantal landgenoten. Daarom wensen de FCD de nadruk te leggen op wat Belgen verenigt, eerder dan op wat hen verdeelt. Daarom zijn wij vastbesloten België als federale staat te verdedigen evenals de monarchie als garantie voor de nationale eenheid.

Deze verbondenheid aan ons land betekent niet dat wij ons op onszelf willen terugplooien.
Wij zien er integendeel het onderpand in voor een harmonische Europese integratie.
Het eerbiedigen van onze culturele identiteiten zal ons inderdaad leren spontaan andere culturen te eerbiedigen.
Pluralisme betekent voor de FCD niet dat identiteiten moeten geloochend worden. Integendeel wij verstaan het als en bewust bevorderen van eerbied voor de verschillen. In die zin menen we, dat zij die gebruik maken van hun identiteit om het verdwijnen van België te rechtvaardigen, tegen de constructie ingaan van een Europa dat zich verrijkt bij het samenvoegen van de verschillen.
Deze Europese constructie moet voor de FCD democratischer, transparanter en efficiënter worden, door toepassing van het subsidiariteitprincipe. Dit principe veronderstelt het behoud van de tussenliggende gezagsinstanties als bevoorrechte schakels met de burgers.

Op een breder plan willen de FCD ook de problemen in verband met mondialisatie en de migraties die erdoor veroorzaakt worden, aansnijden. Wij menen dat migratie en samenwerking nauw met elkaar verbonden zijn.
Enkel een voluntaristische actie op het gebied van samenwerking is in staat om de Noord-Zuid verhoudingen op een bevredigende wijze te doen evolueren. Slechts zo kan een oplossing geboden worden aan de politieke en materiële onveiligheid die aanleiding geeft tot de emigratie.
Het onthaal van de gemarginaliseerde bevolking die bij ons leeft en geen ander toevluchtsoord vond mag zeker niet verworpen worden. Het komt er echter op aan om de levensomstandigheden in hun vaderland te verbeteren. De FCD wensen daarom dat de internationale organisaties hun inspanningen concentreren op het behoud van de vrede en de duurzame ontwikkeling van alle landen.

7. De verantwoordelijkheid van de burger

De FCD verwerpen een wereld met twee snelheden, maar ook een gebradeerd burgerschap.
We menen daarom dat wie in ons land woont en wenst deel te nemen aan verkiezingen, als kandidaat of als kiezer, blijk moeten geven van het aanvaarden van de rechten en de plichten van het burgerschap door het verwerven van de Belgische nationaliteit.
Het is anderzijds belangrijk dat de banden van wederzijdse verantwoordelijkheid tussen de burgers en de Staat, evenals tussen burgers, versterkt worden. De ethiek van de verantwoordelijkheid betekent dat iedereen zowel rechten als plichten heeft ten overstaan van de gemeenschap. Dit betekent dat de eisen betreffende nationale en internationale solidariteit een engagement vragen van iedereen voor het welzijn van allen.

Ten slotte zullen de FCD hun acties bij de verschillende vertegenwoordigende instanties voeren in overeenstemming met ethische principes die nodig zijn om op een geloofwaardige wijze een politiek te verwezenlijken conform de waarden die ze verdedigen.
Deze principes zijn de volgende:
- De politieke actie wordt gezien als een dienst
- Informeren, de waarheid zeggen, de kiezer in alle omstandigheden eerbiedigen.
- Trouw zijn aan de waarden die we verdedigen en aan ons houden aan de aangegane verplichtingen
- Doelstellingen naar voor brengen die realistisch en beheersbaar zijn
- Onze waarden verdedigen in respect voor onze tegenstanders.

Om dit programma te verwezenlijken verbinden de mandatarissen van de FCD zich ertoe:

- hun mandaat uit te voeren met eerbied voor de principes en het politiek project van de FCD
- hun mandaat correct uit te oefenen en minstens een maal per jaar verslag uit te brengen aan de leden van de partij. - cumuls te weigeren waarbij de mandataris zowel controleur als gecontroleerde, rechter en partij zou zijn.

Omdat we onze verantwoordelijkheden van geëngageerde burgers willen opnemen dat wij onze nieuwe partij, de FCD hebben durven opstarten. Samen met u willen we bouwen aan een maatschappij de mens waardig, aan een waarachtige cultuur van de vrijheid.

Zetel van de FCD : Fernand Mélardstraat , 11 - 1200 Brussel
GSM : 0494 39 20 21 - Fax : 02 654 16 86 – Rekening ING : 310-1590666-49
Email : pa.demaere@belgacom.net - Website : www.cdf-info.be

(c) Coypyright, FCD, 2003-2007